Türk Hava Yolları ile uçmak

Vliegen met Turkish Airlines staat er, tenminste dat vertaalt Google Translate. Als het niet goed is?; don't shoot the messenger.
Het was toch al op het nippertje want wat kan er allemaal mis gaan op een vlucht? je moet er maar niet al te lang bij stil staan maar deze is wel bijzonder, tenminste dat vond ik.
Even het verhaal terug halen want ik vloog op zondag 3 januari 2015

Amsterdam-Istanbul overstap van 2,5 uur, Istanbul-Riyadh. Rustig aan. Misschien niet helemaal de beste vliegtijden  maar ja, deze route had ik nog niet gehad en dus maar eens proberen.
Ik heb onderhand al heel wat overstap plaatsen gehad om naar huis te gaan of om in Riyadh te komen. Sommige vliegen graag altijd over dezelfde plaats, ik vind juist wel leuk om andere vliegvelden aan te doen. Resume: Londen, Parijs, Frankfurt, Dubai, Abu dhabi, Rome, Cairo en dan nu Istanbul, als voorlopige hekkensluiter. Zoveel verschillende steden en vliegtuigmaatschappijen is niet goed voor de airmiles punten, wellicht dat ik daar nog eens aan ga beginnen.

Mijn vlucht vertrok rond 18.00 uur met een boarding time van 17.25 uur. Je moet voorstellen dit gaat zo'n rit worden waar alles nog wel door loopt maar niet heel soepel. Zo'n vlucht waarvan je denkt: kan het nog erger worden. Een optellende trap van missers totdat het echt goed fout gaat want ja een ongeluk komt nooit alleen het is altijd een optelsom van factoren. Nou dat gevoel begon mij steeds meer te bekruipen. ;-)  (lekker dramatisch he?)

Het begon eigenlijk thuis al, bij het inchecken via internet. 24 uur van te voren kan je inchecken en dat was ik eigenlijk een klein beetje vergeten maar goed ik was nog ruim op tijd. Blijkt de vlucht al redelijk vol te zitten en er was niet veel stoelkeuze meer. Ik kon nog wel aan het raampje zitten om even te slapen, maar ja om 19.00 uur ga je nog niet slapen en zeker niet na twee weken vakantie. Tweede puntje was dat ik voor Istanbul-Riyadh niet kon inchecken, das vreemd want bij alle maatschappijen is dat nooit een probleem. Goed dat regelen we wel op Schiphol!. Nou daar regelde we helemaal niks want het hele vliegtuig naar Riyadh zat helemaal vol op een paar plekken na. Ik kon aan het gangpad zitten of ergens tussen in en er was geen enkel raamplekje meer vrij om de nacht door te slapen. Even mijn beklag gedaan bij de service balie en kijken of er nog een business upgrade inzat voor een teleurgestelde passagier. Turkish Airlines had toch de Europese prijs voor de beste service?. Mwwaaah, daar trapte ze helaas niet in, hihihihih. De steward kon nog wel op de eerste vlucht Amsterdam-Istanbul een stoel naast mij blokken zodat ik dan nog wat kon slapen. Fijn doe dat dan maar heb ik in ieder geval even de ruimte om onderuit en schuin te hangen tegen het raampje.

Uitzwaaien en naar de gate, eenmaal daar aangekomen stond er nog geen vliegtuig. Uiteindelijk een vertraging van 45 minuten met een uitloop naar een uur. Gelukkig had ik voldoende tijd op Istanbul. Geen paniek (dacht ik...........)

Anyway ik had de geblokte stoel naast me en daar kwam dan ook niemand meer zitten zolang die niet verkocht was/werd. Dat ging dus goed, totdat de de deuren dicht gingen. Die gozer die namelijk aan het gangpad zat was met zijn vriendin die weer aan de andere kant van het gangpad zat. Hij schoof wel even op zodat ze naast hem kon komen zitten.......Gggrrrrrr, viel die vrije stoel dus aan de andere kant vrij en kwam ik als nog krap te zitten. Meneer was namelijk nogal aan de maat en het eten was dan ook een uitdaging, met je ellebogen in je nek.

Eenmaal aangekomen op Istanbul bleek de tijd toch wel onder ons was weggetikt, En de vertrektijd was natuurlijk de lokale tijd. Even niet aan gedacht dat daar een uur verschil in zat (net buiten Europa :-(, alle eerdere overstapplaatsen waren binnen Europa). Met een uur vertraging en een uur tijdsverschil had ik dus nog maar een half uur richting de gate. Omdat we te laat waren werden we met vliegtuig elders geparkeerd en met bussen naar de terminal vervoert. Het was vreselijk druk op de transfer terminal en ik heb dan ook enkele malen even slim moeten lopen ("voordringen" in vakjargon). Uiteindelijk de juiste gate gevonden en ik was nog op tijd. Aansluiten in de rij.

Ppffff, even zitten. Geen stress meer, het vliegtuig staat er, nu de nacht in richting Riyadh met een aankomsttijd van 06.00 uur in de morgen. even Ibrahim, de chauffeur texen dat ik op schema zit, dan naar huis, vier uurtjes slapen en dan rond 11.00 uur op kantoor. Moet lukken...........

We vertrokken mooi op tijd. Het was overigens vreselijk warm in het vliegtuig. Wellicht omdat het winter is, echter het was niet normaal. Eigenlijk te warm om lekker te kunnen slapen. Ik wacht wel op het eerste drankje, dan neem ik een neut en dan ben ik weg.
this is your captain speaking: Instanbul-Riyadh is a non-alcoholic flight:..F..K. Oke, dan niet.

Eenmaal vertrokken vielen de meeste wel in slaap en werd het rustig aan boord. Ik kon de slaap niet vatten maar had ook niet echt zin om een film te kijken. Er was niet veel op het programma aanbod.
Na een uur schakelde ik over naar het vluchtschema scherm. Estimate time of arrival 00:37 min.
Uuhhhhh, aankomsttijd over 37 minuten?, het is ruim 5 uur vliegen. Zal zo wel weer gereset worden want het hele filmaanbod en de schermpjes voor ons moesten al regelmatig gereset worden. Kijken naar een film had ook eigenlijk niet veel zin want je kon steeds opnieuw beginnen. Even in  de gaten houden. Niemand had het overigens in de gaten want de meeste sliepen.
Hee?, het vliegtuig maakt een rondje, vandaar dat de aanvliegtijd automatisch wordt aangepast. Zeker een soort van tussentijdse pause i.v.m. aankomst in Riyadh. Verzin het ook maar......
Maar nee, nog een rondje, en nog een rondje. We vliegen niet verder en blijven maar rondjes vliegen.

Mmmm even de stewardess erbij halen en vragen wat er aan de hand is. Die wist het ook niet en er zou later een mededeling komen. Ik had overigens niemand met een hele dikke jas zien lopen dus ik maakte me nog niet heel erg zorgen maar het was toch raar. Uiteindelijk kwam de mededeling ( na lang aandringen overigens), we gaan terug naar Istanbul vanwege technische problemen !!
Lekker dan. We stonden weer bij af.

 De piloot had er wel een mooie veiligheidspeld van gemaakt om daarmee aan te geven dat we om veiligheidsredenen zijn terug gevlogen.
Eenmaal aangekomen op Istanbul moesten we weer naar de gate ruimte. Een passagier had overigens vernomen wat de technische redenen was en had er een foto van kunnen nemen en dat was serieus geen grap. Een van de cockpit ramen was tijdens de vlucht gebroken en geheel versplinterd. Alle reden om terug te gaan zou ik zeggen, want de piloten hadden uit voorzorg met zuurstogmaskers moeten opzitten
De reden waardoor dat raam eruit was geknalt werd niet verteld met ik heb wel een vermoeden. Piloot-Selfie

Laten we er nu maar om lachen maar eigenlijk was dat het natuurlijk niet. Eenmaal bij de gates terug gekomen moesten we wachten op verdere instructies. Wel die kwamen dus niet en men werd steeds ongeduldiger. Er werd helemaal niets medegedeeld, ook niet dat ze niks te melden hadden of wanneer ze iets zouden gaan melden. Dat is eigenlijk niet meer van deze tijd en zeer slechte service.(prijs inleveren !!)
Na lang wachten kwam dan het verlossende woord. Er is een ander vliegtuig, ik wil niet zeggen een nieuw vliegtuig maar wel een betere met betere videoschermpjes. 3.15 uur later zouden we weer vertrekken. Vlak voor het her-instappen  kregen we nog gauw een broodje met een drankje en kon de reis weer worden aangevangen.

Ik had mijn chauffeur Ibrahim wel op de hoogte gehouden van het verloop van de reis, en dat ik later aan zou komen, maar ook die had al die tijd nog maar niet terug gereageerd. Ik was dus niet zeker of hij er wel zou staan. Nou is Ibrahim wel een redelijk zekere factor maar toch, het liep toch wat moeizaam allemaal dit keer. Bleek dat Ibrahim niet kon terug teksten naar onze Nederlandse nummers. Kon er ook nog wel bij..............  gelukkig stond hij mooi op tijd, mij op te wachten.
Uiteindelijk was ik om 10.00 uur thuis in mijn appartement en al met al na het opstaan in Nederland, 24 uur in de weer geweest. Ik ben nog even lekker mijn mandje in gegaan  en 2 uurtjes gepakt.
13.00 uur was ik weer op kantoor. In mijn vakantie periode zijn we overigens naar een andere kamer verhuisd en dus kon ik nog even lekker rommelen en mijn plekkie inrichten.
Eenmaal klaar op tijd naar huis, Op tijd naar bed en morgen weer een dag.
Weltrusten

Bayern Munchen - Al Hilal

Eigenlijk moet ik zeggen Al Hilal - Bayern Munchen maar ja de stand zou anders doen vermoeden.

Een collega kon twee dagen ervoor plotseling kaarten krijgen en heeft die direct via onze gezamelijk app aangekondigt. Je moest wel snel zijn want hij stond al voor de kassa.
Zaterdag 17-1-2015 zaten we dus om 19.30 uur in het King Fahd Stadium.

Het Koning Fahdstadion is een voetbalstadion in de hoofdstad van Saoedi-Arabië, Riyad. Het wordt gebruikt door het Saoedi-Arabisch voetbalelftal. Het stadion is gebouwd in 1987 en biedt plaats aan 67.000 mensen. Even een weetje

Het stadion is dan al wel in 1987 open gegaan het ziet er nog steeds tijdloos en modern uit. Het is best imposant. De wedstrijd werd deels gesponsord door Volkswagen en het lijkt er op dat VW meer voet aan de grond wil krijgen in KSA.

Met vuurwerk en veldgrote spandoeken werd de wedstrijd ingeluid en kwamen de spelers op.

Voor Al Hilal waren alle bekende en beroemde spelers er. Ik ben even een paar namen kwijt. Misschien dat er later op kan komen.............

Al Hilal is naast Al Shabab, een van de grootste clubs in Saoedi Arabie. beide clubs zijn gevestigd in Riyadh en een wedstrijd tussen deze clubs is dan ook een echte Derby, net als Ajax-Feijenoord. Een klassieker dus.

Mogelijk dat we in de toekomst daar ook een keer kaarten voor kunnen scoren.

Ook bij Bayern Munchen waren alle grote speles er: Robben. Lahm, Schweinsteiger, Ribery, Nooyer etc.

Wel grappig dat op het moment dat Schweinsteiger werd gewisseld zijn naam niet volledig werd omgeroepen. Alleen Steiger werd er gezegd, het woord Schwein werd weggelaten.

We hebben een aardige wedstrijd gezien, vooral de eerste helft was interessant. In de tweede helft had Bayern toch wel het grootste gedeelte van de ster spelers gewisseld en zakte de wedstrijd in.

Uiteindelijk zijn we een kwartier voor het einde van de wedstrijd weg gegaan. Het begon namelijk best koud te worden, ondanks een t-shirt, overhemd, en vest. Bij het uitlopen van het stadium heb ik zelfs nog mijn jas aangedaan.

Net buiten het stadion stak er ook nog een lichte zandstorm op.

Vlak bij de auto hoorde we toch nog op eens luid gejuich. Zou Al Hilal gescoord hebben?

We zullen het pas de volgende dag weten als we de krant lezen.

Uitslag : 1-4, Al Hilal -  Bayern Munchen.

 toagangsbewijs

 voor de ingang

 net binnen

 de constructie

 Hollands Glorie

 zoek de fout

 Robben in het midden, 

                                                                 balletje hoog houden

 niet helemaal vol

1. 
   

de donkere dagen komen er aan

Vandaag had ik een extra dagje vrij. De derde zaterdag na twee volle weken werken van 6 dagen in de week is tegenwoordig een vrije zaterdag. Tenminste als dat past in het projectteam schema, als het past in je eigen werkzaamheden en als je geen vakantie hebt of hebt gehad. De zaterdag mag ook niet aansluitend aan een andere vrije dag zitten of aan eenvakantie worden gekoppeld.
Vandaag is het zaterdag en ik heb alweer 3 volle weken gewerkt. In overleg kon ik deze zaterdag dan ook vrij nemen mede omdat het nu even iets rustiger is met mijn werkzaamheden. Iets rustige betekent hier dat je normaal je werk kan doen zonder dat er druk op de ketel staat.

Ik ben momenteel aan het wachten op een aantal offertes die moeten gaan binnen komen voor de funderingswerken van de tunnel ontgravingen. Dat is een behoorlijke complexe uitvraag en als alles binnen is zal ik dan ook daar weer mijn handen aan vol hebben. De volgende 3e zaterdag is dan ook maar de vraag of ik die dan vrij kan nemen. We zullen zien.

Voor nu is het in ieder geval lekker. Zoals je in vorige blogs hebt kunnen lezen zijn de winkels op vrijdag tot 16.00 uur dicht en kan je dus niet echt heel veel doen. Onze zondag zeg maar. Maar zoals vandaag is alles gewoon open op zaterdag. Dat geeft toch iets meer lucht en ruimte om iets te ondernemen.
Om 10.00 uur vanochtend moesten er nog een paar werklui komen voor de eindoplevering van de appartementen. De tijd had is zelf kunen doorgeven en heb je toch nog net even een reden om je bed uit te gaan. Om 08.00 uur was ik dan ook wel wakker en ben ik naar het binnen zwembad gegaan om wat baantjes te trekken. Heerlijk, dat was weer even geleden en dat ga ik dan ook weer meer oppakken. Het buitenbad is overigens vreselijk koud :-)
Daarna ontbijten en stipt op tijd stonden de mannen om 10.00 uur voor de deur. Kwartiertje later waren ze alweer weg. Prima voor elkaar. Even omkleden en dan naar de stad.
Plannen?: kapper en ramen blinderen van de auto. Als het goed is kan dat allemaal nog net voor prayer time (12.05 uur). En inderdaad. even de auto afgeven bij de auto shopjes en dan gelijk door lopen naar de kapper. Wel grappig want al die autoshops zijn eigenlijk gewoon winkeltjes. Pui er uit, rolluiken er voor en je kan je auto zo de winkel inrijden. Het pas net
De mannen zijn ongeveer een 3/4 uur bezig en dan hebben ze netjes alle ramen geblindeerd. Handig voor de veiligheid (zien ze niet direct dat je een buitenlander bent) en het wordt minder warm in de auto. De voorruit heb ik niet laten doen. Vindt de politie hier niet zo leuk als je in een controlefuik komt, Want dat gebeurt nog wel eens.

Anyway, lekker dagje geweest. Om half twee lag ik alweer bij het zwembad nadat ik nog even boodschappen had gedaan. De batterij is weer opgeladen voor de volgende 3 volle weken.

Trench digger

Over een paar maanden moeten we op de delen waar de tunnels komen, een open bouwkuip gaan graven. Hiervoor hebben we veel en groot materieel nodig en daarom zijn we nu al in de voorbereiding van het selecteren van geschikte onderaannemers die dat werk zouden kunnen uitvoeren.
In November zijn we op een werk van een van deze potentiele onderaannemers gaan kijken. Met name naar de inzet van een sleuvengraaf machine. Deze machines maken sleuven in de rotsbodem voor bijvoorbeeld kabels en leidingen. Maar met meerdere sleuven naast elkaar kunnen ze ook hele ontgravingen doen.

een Impressie van deze niet al te kleine jongen. (een van de grooste hierin KSA voor dit werk)

Labour camp

Aan de vooravond van de funderingswerken en het maken van de funderingspalen (mono pile met een diameter van 2.500 mm) bleek dat het laswerk van het funderinsgbedrijf aan de wapeningskorven onvoldoende was. Zelfs zo slecht dat er schade aan de wapeningskorf was. Hierdoor kon de wapeningskorf niet worden toegepast. Op aangeven van de toezichthouder bleek dat de lasser geen certificaten hadden om dergelijk werk te kunnen doen, darnaast bleek er geen lasprocedure te zijn zoals er in het hoofdcontract was opgelegd.
We moesten dus snel op zoek naar een bedrijf dat zowel gecertificeerde lassers kon leveren maar ook een welding engineer die welding procedures (lasvoorschriften) kon maken.
Lastig want die welding engineers die zijn er wel alleen die zitten vaak vast bij staalverwerkingsbedrijven en die mogen en kunnen weer geen mensen uitlenen.

Uiteindelijk was ik via een Saudi tussenpersoon bij Al Hajri Overseas terecht gekomen in Damman. Dit bedrijf kon zowel gecertifceerde lassers als een welding engineer leveren. Dat gaf goeie hoop echter je moet in dit land niks geloven voor dat je het gezien hebt.
Samen met een uitvoerder en onze hoofd QA/QC man zijn we naar Damman gereden om het bedrijf te bekijken, de welders (lassers) te zien en te zien werken en hun certificaten te onderzoeken.
Op aangeven van de tussen persoon zouden we ook op het Aramco terrein (olie industrie van de Saudies/Amerikanen) gaan kijken. Aramco is een van de opdrachtgevers van Al Hajri.
Eenmaal aan gekomen in Damman bleek het bezoek aan Aramco al een probleem te gaan worden ondanks de voortijdige aanmelding, paspoorten etc.Dat beloofde al veel goeds. NOT. En mijn onderbuik gevoel begon alweer op de komen. Dit kon wel weer eens een verloren dag gaan worden met allemaal wazige verhalen, onduidelijke afspraken die niet door gaan, zelfverheerlijkende prijzen die gewonnen zouden zijn ( prachtige bekers en beelden), windowdressing, presentaties van foto's en getallen om uiteindelijk zonder dat je echt iets hebt gezien weer 4 uur naar huis te rijden :-(

Eenmaal binnen in het kantoor begon het met het handen schudden, aller aardigstheden, alle BoBo's van laag tot de allerhoogste Arabier werden met alle egar en in volle Saudi klederdracht binnen geloost want ja, er waren drie heren van de Riyadh Metro bij hun in Damman op kantoor. Het is altijd weer leuk omdat mee te maken. Elke keer weer even cultuurschakelen.
Na de koffie met de te zoete koekjes werd ons de presentatie getoond. Even scherp doorvragen op de grafiekjes en de getallen, vragen naar de combinatie met de jaaromzetten en vooruitzichten en de complete window dressing ligt bloot. We kwamen uiteindelijk voor de lassers en de welding engineer maar nu bleek dat ze vooral service verleende voor grote bedrijven zoals complete household and facility management. En inderdaad daar hadden ze hele mooie groei in door gemaakt. Maar als je dan vraagt waardoor dat komt of wat ze daar dan aangedaan hadden dan bleek dat dit eerder kwam door het aannemen van grotere opdrachten en het inzetten van meer mensen dan door eigen inzet.

Na de presentatie gingen we dan naar de lassers kijken. En het werd letterlijk en figuurlijk naar de lassers kijken. Niet dat ze aan het werk waren. Nee die waren opgetrommeld op kantoor en ze stonden netjes op een rijtje, nieuwe overall aan (de plooi zat er nog in), nieuwe helmen, nieuwe veiligheidsschoenen ect. beetje schuchter kijkend. Ik had ons eerst even geintroduceerd, wat wij kwamen doen en dat wij ook een aantal vragen hadden en dat ze die vrij konden beantwoorden.

Wel weer grappig dat bij de eerste kritisch vraag ze dan naar het management gaan staan kijken en dat de marketing manager dan antwoord gaat geven.......... Nee, u houdt even de mond en onze lassers gaan antwoord geven. Dat vinden ze maar raar en we begrijpen het maar al te goed. Los van de kennis zijn de rangen en standen toch echt anders ingericht. In ieder geval het management heeft het goed voor met de lassers en na een aantal vragen komen we er via de lassers achter wat hun certificaten zijn, wat ze kunnen en wat ze niet kunnen, hoe de werkprocedures zijn en wie de voorman is. Verder hebben we nog wat rond gelopen op het kantoor en met wat kantoor personeel gesproken en ook nog op de financiele administratie gekeken naar opbouw van facturen etc.
Eigenlijk best een heel open verhaal.

Onderhand was bekend geworden dat Aramco niet door ging. We mochten het terrein niet op van Aramco. Waarom wist ik dat eigenlijk al?..... grappig dat je de signalen van te voren al opvangt voor dat het waarheid is. De zon schijnt hier altijd maar toch weten ze een hoop mist te creeren. :-)

Uiteindelijk zijn we dan maar naar het labourcamp gegaan waar het personeel van Al Hajri verblijft en slaapt. Vaak ook een goede indicator om te zien hoe men met personeel omgaat en wat de beleving van de mensen aldaar is.
Dit bleek uitermate oke, vergeleken met we al eerder hadden gezien. Samen met de gebouwen beheerder hebben we naar hun onderhoudssysteem gekeken, de certifcaten doorgenomen, de procedures doorlopen en dit bleek goed te kloppen. Ook met enkele steekproeven bleef het syteem overeind.

Uiteindelijk een prima bezoek, Jammer dat we lassers toen niet konden zien werken maar Al Hajri had voorgesteld op een lasploeg twee/drie dagen als proefperiode (gratis) in te zetten op het werk. De welding engineer zou dan de procedures maken en de lassers zouden de wapeninsgkorf herstellen en enig voorwerk doen op ons aangeven. Dit bleek een goeie zet en naar aanleidng van deze proefperiode en ons bezoek en de aangeleverde pre-qualificatie hebben we Al Hajri gecontracteerd.

Onderstaand enkele foto's hoe het personeel woont en leeft. Dit is boven gemiddeld ten opzichte van de standaard hier. Voor mij altijd maar weer een teken dat we soms niet altijd moeten klagen met wat we zelf hebben.

noodverzamelplaats

mededelingen bord

gang naar de kamers

deel van de gezamelijke eetkeuken

 lockers

EHBO kastje

L-vormige open keuken

trainings lokaal

kamer voor (een) voorman(nen)

kamer voor arbieders

washok

 drogers

 noodaggregaten

 blusleidingen

Na het bezoek zijn we met de mannen van Al Hajri nog gaan lunchen in het Holiday Inn in Al Khobar, dat tegen Damman aan ligt. Je blijft uiteindelijk de klant. Om half vijf reden we weer weg uit Damman met weer een rit van 4 uur voor de boeg. (het heb dit nu twee keer gedaan maar de volgende keer pak ik toch een hotelletje ). Riyadh Damman is een rechte weg door de woestijn en om 6 uur treed de duisternis in. Opletten geblazen. Het was weer een lange dag toen ik om 8 uur mijn appartement binnen stapte.

Uitgelogd en weer ingelogd

Pfffff, dat heeft lang geduurd
De laatste maanden van vorig jaar waren nogal druk. Zowel op het werk als prive. Hierdoor was er geen tijd, en heb ik ook geen tijd gemaakt, om aan mijn blogs te werken.
Als je je pagina als favoriet hebt staan, blijven je inlog gegevens natuurlijk gewoon staan tenzij je je cache geheugen een keer hebt opgeruimd.
Tegen de tijd dat ik weer aan mijn blog wilde gaan werken logde ik dus niet meer automatisch in.
Laat ik toch mijn inlognaam en wachtwoord niet meer weten...................

Pppfffff daar ben ik dan ook heeeeeeeel lang mee bezig geweest omdat weer voor elkaar te krijgen.
Verkeerde inlognamen, verkeerde wachtwoorden, herstellen van wachtwoorden, herstelcodes.
Niks hielp. Van ellende ben ik zelfs op forums gaan chatten om te zien hoe of ik toch nog op de een of andere manier op mijn eigen blog kon komen.
De wanhoop nabij zeg maar hahahahah.
En ik had ook niet elke dag zin om hele avonden te gaan zitten zoeken en inloggen om er maar weer op te komen.

Tot vandaag, bij toeval zie ik ineens een mail adres van mij zelf waarmee ik moest inloggen bij Gmail..... heeee? fffff chechen. ja hoor bij het derde wachtwoord BINGO.
Ik kon weer op mijn eigen blog komen waarvan je nu het eerste bericht weer leest.

Were back in business and got I something to tell you. So stay tuned and you will miss nothing.

Gefundeerd aan de slag

Na een moeilijke start om een geschikt heibedrijf te vinden zijn we dan eindelijk begonnen.
Ja, een valse start met twee heibedrijven hebben we achter de rug. Het eerste heibedrijf kwam steeds zijn afspraken niet na en als klap op de vuurpijl presteerde dit bedrijf ook niet op het werk en verloor ook nog eens zijn boorbuis. Toen was de maat vol. Vervolgens nummer twee gevraagd en ja hoor die kon zo snel mogelijk komen om toch nog op tijd te kunnen doorpakken met het heiwerk. Nou hij moet nog komen ! :-(

Ondertussen zijn de budgetten hier bijgesteld en hebben we wat meer ruimte om kwaliteit te kunnen inkopen en we staan dan nu ook met Saudi Bauer Foundations op het werk. Inderdaad onderdeel van Bauer Duitsland. Lekker, gewoon afspraken nakomen, meedenken, geen gezeur over betalingsvoorwaarden etc. Voor een dergelijke subcontractor ben je ook wat meer bereidt om er voor te zorgen dat het voor hen ook goed verloopt en dat ze op tijd hun centjes krijgen.

We moesten dus nog een tweede test paal (rond 1.200mm) maken omdat de eeste heier daartoe niet in staat was. Op de foto's is de test paal te zien met hierin GI-pipes om sonic logging test te kunnen uitvoeren. Het doormeten van de verdichting van het gestortte beton in de grond. Tevens worden er nog " hamer-tik" testen uitgevoerd en zullen we een dynamic test uitvoeren (het met een overgewicht belasten van de geboorde test paal). Deze testen worden allemaal uitgevoerd door Fugro.

De "working" piles zijn in het ontwerp gewijzigd van een poer met 4 st. 1.200 mm naar mono piles van 2.500 mm. Deze monopiles worden door Bauer gemaakt en de verwachting is dat ze drie palen per dag kunnen maken. Zelf gaan we voorlopig uit van 1 paal per dag met een lengte van 18m1 diep.
Op deze diepte zit een rots laag waarin we ongeveer 1,5 m zullen boren.

Op de foto's nog enkele beelden van het werkterrein binnen de barriers waarop je keten, aggregaten, watertanks en rookhok(afdak) kan zien staan.

 Bauer boorstelling BG 36

 test paal met GI-pipes

 beton pomp

 1.200 mm wapening korf

 het equipment

 rook hok

 aggreagten+dieseltanks

 toilet block

 watertank

hoog boven het werk